Woensdag 2 januari moesten we bijtijds op pad om ons vliegtuig naar Curaçao te halen. Om 7.00 uur stopten we onze koffers in een soort overmaats wasmachine en hoopten dat we deze heel wat later op vliegveld Hato weer zouden terugvinden. Precies om 8.15 uur werden de deuren van 'ons' vliegtuig gesloten en de motoren gestart. Meteen het horloge maar even 5 uurtjes teruggedraaid. Rond half drie plaatselijke tijd stonden we bij de bagageband op Curaçao en jawel hoor, daar waren onze koffers ook al! Bij de uitgang stond al een Arkefly hostess en na het verzamelen van de bus-inhoud vertrokken we richting ons hotel 'Lions Dive & Beach Resort', net buiten Willemstad.
De chauffeur van onze bus was een geweldige entertainer die de inzittenden goed wist te vermaken en voorzag van allerhande informatie. Het halfuurtje naar het hotel vloog werkelijk om. Onze koffers werden bij het hotel op een verlengde golfkar geladen en zo werden we door Iro naar onze kamer vervoerd. Snel korte broek en slippers aangeschoten en met een sneltempo richting ons strandje gerend. Ook een koud biertje was hier voorhanden en dat was best lekker met een temperatuur van ruim 30 graden. 's Avonds heerlijk gegeten bij restaurant Hemingway op het resort. Na deze inspannende dag maar een beetje bijtijds naar bed.
Na wat snelle (nou ja, snel..) inkopen uitgebreid ontbeten en daarna al wat bijgekleurd op ons heerlijke strandje. 's Middags om 14.00 uur in de shuttlebus naar Willemstad gestapt en heerlijk geluncht op een terrasje aan de Handelskade met uitzicht op de wereldberoemde pontonbrug. Hierna het kleurige centrum verkend en om 17.00 uur terug naar het hotel. Tijdens het pre-diner-biertje op het terrasje voor onze kamer kwam opeens een bekende van ons voorbij wandelen. Eric Borninkhof was een paar dagen op Curaçao om lekker uit te waaien op de mountainbike. Zijn kamer was twee deuren verderop ....
Vrijdagochtend hebben we gebruikt om heerlijk te luieren aan het strand en alvast de nieuwe snorkelset te testen in de mooie onderwaterwereld bij het resort. 's Middags in het naastgelegen Sea Aquarium gezien welke vissen je in de zee rondom Curacao kunt tegenkomen.... (een gewaarschuwd mens telt voor twee). Zaterdag werd een echte luie stranddag.
Zondag werd onze gereserveerde huurauto afgeleverd door Merry van Juli Car Rental. Na het op het formulier aantekenen van de ontelbare beschadigingen konden we met onze nieuwe aanwinst op pad. Als je de bonkende schokbrekers én de vele brandende controlelampjes negeerde was het best een fijne auto. Door Willemstad en natuurlijk wéér over de hoge Julianabrug reden we riching Westpunt. Onderweg moest natuurlijk het Landhuis Ascencion bekeken worden. Deze zondag bleek er een soort markt te zijn met levende muziek en was het landhuis geopend voor bezoekers. Daarna verder gereden naar het Christoffelpark met Landhuis Savonet. Omdat het te warm was voor een wandeling verder gereden naar Shete Boka, waar we o.a. de natuurlijke brug en de Boca Pistol hebben bekeken. Bij de ingang was een klein eettentje waar je in het weekend locale gerechten kunt eten. Wij namen een heerlijke stew van geitenvlees en een overheerlijke soep. Via de Westpunt vervolgden we onze route. Aan de zuidkant bezochten we nog snel Landhuis Knip, het "Mooiste uitzicht van Curacao" en waren iets later weer terug in ons hotel. 's Avonds heerlijk gegeten bij Ribsfactory (aanrader!!).
Maandag nog een keer richting het westen gereden om de zoutpannen met flamingo's, en de mooie baaien 'Portomari' en 'Daaibooi' te bekijken. Natuurlijk kon een bezoekje aan Landhuis Jan Kok (!) niet uitblijven. 's Avonds samen met Eric gegeten bij restaurant 'Brakkeput Mei Mei' en daarna op ons terras nog even een flesje wijn soldaat gemaakt.
Dinsdag hebben we de oostkant van het eiland verkend en de Aloë Vera-plantage én de Struisvogelfarm bezocht. Via het Spaanse Water en de Jan Thielbaai terug richting het hotel. Voor de lunch terecht gekomen bij Surf&Turf, waar de gamba's overheerlijk smaakten. Na het eten raaken we in gesprek met Monique en Johan van de Ven, die direct naast het restaurantje hun Duikcentrum Van de Ven hebben. Niet veel later had Agnes een afspraak voor een introductieduik en ik zou misschien wel een soort 'snuffelduik' gaan doen. Oeps..... Snel terug naar het hotel, want om vier uur zouden we Eric mét bagage even wegbrengen naar het vliegveld, want zijn vakantie zat er al weer op. Voor ons diner kwamen we terecht in Willemstad bij een Italiaans restaurantje in één van de Waterfortboogjes direct aan zee.
Woensdag vertrokken we bijtijds naar de 'Daaibooibaai' voor een heerlijke snorkel-, zwem- en ligbedjesdag. Omdat we inmiddels de weg kenden, zijn we opnieuw heerlijk gaan eten bij de Ribfactory.
Donderdagochtend nog even snel met onze Daaihatsjoe naar de supermarkt gereden om de laatste inkopen te doen. Iets na negenen zou ons wonder-op-wielen alweer opgehaald worden. Vervolgens snel naar de lobby om het duikcentrum te bellen, zodat ze ons konden ophalen. Na een uitgebreide koffiesessie werd het tijd om de (duik)pakken te passen. Agnes begon met een uitvoerige instructie door Johan en Monique ging samen met mij het water in voor het snorkelen mét fles. Monique nam werkelijk alle tijd en straalde zoveel rust uit, dat het mij binnen de kortste keren lukte om de mooie onderwaterwereld te bekijken. Bij terugkomst vertrok Agnes samen met Johan voor haar introductieduik. Superenthousiast vertrokken we weer richting hotel, maar niet voordat Agnes nog een duikafspraak had gemaakt.
Vrijdagochtend met onderwatercamera opnieuw naar het duikcentrum en 's middags voor de laatste keer naar Willemstad met de shuttlebus. Op advies heerlijk geluncht bij Yvonne in het oude Marktgebouw en daarna met de ferry (pontonbrug was open) naar Otrabanda om het openluchtmuseum/hotel Kura Hulanda en deze wijk te bekijken.
Zaterdag een poging gedaan om op het strand te liggen, maar door de regelmatige buien draaide dit op niets uit. Dan de koffer maar inpakken en koffie drinken op onze kamer. Nadat onze koffers waren opgehaald voor de lunch afgezakt naar Hemingway. Op weg hierheen liepen we Geja en Simone (eerder deze week kennis mee gemaakt) tegen het lijf en besloten gezamenlijk wat te eten/drinken. Iets later schoof Marieke, de dochter van Simone, ook nog aan. Iets voor twee uur namen we afscheid en kwamen precies op tijd boven om in de bus naar het vliegveld te springen. Na het gebruikelijke rondhangen op het vliegveld vertrokken we om een uur of zes richting Nederland. Wat hebben we een héérlijke vakantie gehad en wat willen we graag weer terug naar dit gastvrije eilandje!
