Tijdens onze Thailandreis hebben we veel gefilmd met de GoPro en van alle filmpjes een videoverslag van 55 minuten gemaakt Klik op het YT-logo om de video te bekijken.
Vrijdag 23 februari - Maandag 26 februari - Bangkok
Vrijdagmiddag was achterbuurman Edwin opnieuw zo aardig om ons mét koffers op het station af te zetten. Om 18.08u reden we Baarn uit, richting Schiphol. Maar eerst nog even bibberen tijdens de overstap in Hilversum. Het was rustig bij de bagage drop-off, evenals de douane en security. Al héél snel zaten we dus met zo'n veel te dure vliegveldcappuccino uit het raam te staren. Het wachten kon beginnen... Maar er is zoveel te zien dat de tijd voorbij vliegt en voor we het in de gaten hadden konden we al beginnen met boarden. Iets over half elf zetten we koers naar Dubai. Ziezo, stoel achterover en slapen. Niets slapen vond mevrouw 'kriebelhoest' achter me en heeft dit tot bijna Dubai volgehouden. Pffffff! Gelukkig kwam na een uurtje of 6 Dubai in zicht, dachten we. De piloot zet een rechterbocht in en vliegt zo'n kilometer of 10 terug om dan opnieuw om te keren, richting Dubai. Dit 'spelletje' heeft hij ANDERHALF uur volgehouden. Uiteindelijk werd bekend gemaakt dat we door ernstige mist niet konden landen. We waren wel nieuwsgierig wat dit voor effect zou hebben op het halen van onze aansluitende vlucht. Die bleek uiteindelijk niet vanaf dezelfde Terminal 3 te vertrekken, zodat we -na wat speurwerk- ook nog eens met de shuttlebus het hele vliegveld over moesten. De vlucht naar Bangkok had niet alleen op ons gewacht, maar moest ook nog eens wachten op 47 andere vertraagde reizigers, zodat we nog eens 1,5 uur later vertrokken. Lekker begin van de vakantie.
We kwamen zaterdagavond dus met flinke vertraging aan in Bangkok. Daar eerst wat Thaise Bahtjes gewisseld, twee simcards gekocht en het hotel een mailtje gestuurd om te laten weten dat we 'ietsje' later waren. De koffers lagen al snel op de band, dus op zoek naar de metro in de kelder. Voor een flink bedrag, TB 0.88 (€ 2,24) twee muntje gekocht en iets later zoefden we richting Bangkok. Op station Ratchaprarop stapten we uit en wandelden (in de pufhitte) zo'n 10 minuten naar ons eerste hotel van deze reis, het True Siam Rang Nam Hotel. Snel de koffers op de kamers gezet, korte broek en sandalen aan en op zoek naar het eerste Thaise biertje. Het snel gevonden Indische restaurant legde uit dat het een feestdag was en er eigenlijk geen bier verkocht mocht worden. We zagen er blijkbaar zo uitgedroogd uit, dat we helemaal achterin de zaak toch 'stiekem' een biertje mochten drinken. Daarna maar eens het bed ingedoken.
Zondag na een werkelijk zeer goed ontbijt wandelden we naar het Phaya Thai BTS station (groene lijn) om ons naar de rivier te laten vervoeren. De buitentemperatuur was inmiddels zo'n graad of 34, terwijl het ín de metro aanvoelde als -20. Gelukkig mochten we er na zo'n 4 haltes alweer uit! Na een flink stuk lopen kwamen we bij Sathorn Ferry port, waar we voor zo'n TB 0.30 een hop-on-hop-off boot boekten naar de Wat Arun tempel. Een kleine 20 minuten later werden we samen met ontelbare andere toeristen gedropt bij de tempelingang aan de overkant van de rivier. Naast de toeristen bleken ook de Thai in hun mooiste zondagse outfit de tempel te bezoeken om eindeloos foto's te maken. Ook wij maakten ontelbare foto's en films en gingen daarna op zoek naar een bootje om ons weer terug te brengen naar de overkant. Die was snel gevonden. Het eerste plan was om het Grand Palace te bezoeken, maar gezien de enorme drukte hebben we deze maar overgeslagen en doorgesjokt naar de naastgelegen Wat Pho tempel. Dit bleek een goede beslissing. Veel minder druk en misschien wel net zo indrukwekkend! Hoogste tijd om wat te eten en geld te wisselen voor een betere koers dan op het vliegveld. Na het wisselen binnengestapt bij een Italiaans restaurantje om wat kleins te eten. Hierna met de boot een paar haltes naar het noorden gevaren en daar naar de gezellige Khao San wijk gewandeld. Biertje gedronken en de wijk doorgewandeld en dan via de Khoa Sanstreet terug naar de hoofdstraat. Het was intussen tijd geworden om wat te eten en laten we nou toevallig naast het Tikka N Talk Indian Restaurant staan. De curry was héérlijk. Daarna onze eerste 'Grab' taxi geboekt, want na de kilometers van vandaag wilden de voeten niet meer.
Maandag besloten we eerst even een kaartje te gaan kopen voor de trein naar Hua Hin. Dit keer namen de groene én de blauwe lijn om naar Bang Sue junction te komen. Dit kleine stationnetje ligt pal naast het recent gebouwde immense Bang Sue Grand Station. Helaas, zegt de aardige man in z'n smetteloos witte uniform, u kunt alleen op de dag zelf kaartjes kopen. En er is plaats genoeg verzekerde hij ons. Hoppa, wij weer verder met de blauwe lijn naar station Tha Pra en dan een flink stuk wandelen naar de Khlong Bang Luang Floating Market. Na kilometers over terrasjes te hebben gewandeld vonden we een longtailbootkaartjesverkoper (!), die ons voor een mooi bedrag een boot voor z'n tweetjes aanbood. 50 minuten rondracen met een smal bootje met overmaats buitenboordmotor, wat wil je nog meer...? Het was indrukwekkend. De floating markt bestond slechts uit twee overjarige dames, die vanuit hun mini-bootjes wat onnodige rommel aan de toeristen probeerden te slijten. Eenmaal terug vonden we bij Pa Lek Restaurant een tafeltje mét uitzicht. Hierna opnieuw de hulp van Grab ingeroepen om ons naar de Chinese wijk te laten vervoeren. Na 20 minuten over de overdekte markt, waar je zelfs ondersteboven wordt gereden door scooters, werden we gek van de drukte en besloten in een gezellig zijstraatje maar eens een biertje te vatten. Een electrische Grab bracht ons terug naar het hotel. 's Avonds toch maar weer een Indiase curry gescoord.
Dinsdag 27 februari - Woensdag 28 februari - Hua Hin
Gezien de lastige overstap van de groene naar de blauwe lijn, besloten we dit niet met onze koffers te doen en kozen voor een Grab naar Bang Sue junction. Om zeker te zijn van een plekje waren we al om 8.45u op het stationnetje. Het witte uniform herkende ons direct en verkocht ons voor het aanzienlijke bedragen van TB 0.44 (€ 1,12) per persoon twee kaartjes voor een 4 uur durende treinreis naar Hua Hin. Iets over half tien komt de stationschef in beweging en iets later verschijnt dan ons boemeltje naar Hua Hin. Wij vonden een plekje bij een alleraardigst meisje uit Myanmar, waar we gedurende de reis gezellig mee hebben zitten kletsen. De open ramen zorgden voor heerlijke afkoeling en alle activiteiten voor een welkome afwisseling. Bijvoorbeeld de vrouwen die het ene station met hun thuis gekookte eten instapten en dit aan de man brachten en dan vervolgens het volgende station weer uitstapten. En dan ook nog de luidkeels pratende monnikken, die hun eigen gedeelte in de trein hebben. De 4 uren vlogen voorbij.
Op booking hadden we een hotelletje gevonden dat vlakbij het station lag. Da's handig! Maar bij aankomst bleek dat Hua Hin ook nog tweede, héél klein -en nauwelijks gebruikt- stationnetje had, waar deze trein niet stopte. Da's dus niet handig.... Dus ons de rest van de 5 km maar met een taxi naar Hotel Norndee laten vervoeren. Na de lunch eerst maar eens naar het strand gewandeld en daar lekker plekje in de schaduw uitgezocht. 's Avonds geweldig lekker gegegen bij Restaurant DAR, vlak bij ons hotel.
Woensdag naar het kleine stationnetje dichtbij het hotel gelopen. Hier gaat maar 1 trein per dag naar het centrum. Gelukkig attendeerden Zweedse toeristen ons op de groene taxi's, een pick-up met dakje en bankjes die je voor een klein bedragje naar het centrum (en terug) brengen. Al snel kwam zo'n groen exemplaar voorbij op de hoofdweg en na ons gezwaai konden we achterin stappen. Iets later stonden we in het drukke centrum van Hua Hin. Eerst maar eens een bakkie koffie doen bij het 'wereldberoemde' Say Cheese, al hebben we beiden het programma B&B nooit gezien. We raakten al snel in gesprek met de oude eigenaar Jeroen, die hier ook was voor een bak koffie; wat een gezellige kerel! Iets later kwam ook de huidige eigenaar binnen en verdween direct naar z'n werkplek. Hoogste tijd om Hua Hin eens te verkennen en aan het strand te kijken. Na een overdosis restaurantjes en massagesalons kwamen we aan bij de pier. Door filmopnames helaas gesloten voor publiek. Langzaam maar zeker werd het tijd voor de lunch en vonden we een super plekje op een van de vele restaurants-op-palen. Natuurlijk kozen we voor heerlijke grote garnalen en spoelden deze weg met een ijskoud biertje. Een omtrekkende beweging bracht ons terug naar de hoofdweg, waar we opnieuw in een groene taxi stapten. Bij het hotel hebben we nog heerlijk lui aan het mini-zwembad gelegen. 's Avonds natuurlijk weer naar de buren!
Donderdag 29 februari - Surat Thani
Tijd om de koffers weer dicht te klappen. Na een eenvoudig ontbijt op de plastic stoeltjes in de lobby, wachtten we op de taxi die ons naar het station van Hua Hin zou brengen. Volgens goede Thaise gewoonte mag je het perron pas op als de trein er aan komt, dus hebben we gezellig zitten kletsen met een Oostenrijkse toerist, die eveneens een rondreis door Thailand maakte. Iets voor half elf doen de stationsmedewerkers het lint aan de kant en na het tonen van ons plaatsbewijs mogen we de roltrap op. Iets later verschijnt onze trein naar Surat Thani. Omdat we bijtijds hadden geboekt kregen we de stoelen 3 en 4 op de eerste rij. Er was onderweg veel te zien, dus vlogen de 6 uur zacht zoevend voorbij. In Surat Thani aangekomen bleek ons -recent geboekte- hotel Nadpob Station écht op loopafstand van het station te liggen. Op maps vonden we het restaurant Somtam Surat, twintig minuten lopen vanaf ons hotel, waar we heerlijk hebben gegeten.
Vrijdag 1 maart - Zondag 3 maart - Khao Sok
De volgende voor het ontbijt binnengestapt bij A Kwan Coffee. Geweldig ontbijt én heerlijke koffie. Hier raakten we in gesprek met een stel Nederlanders uit Hoorn, die ook met de bus naar Khao Sok zouden reizen. Zij om 10.30u en wij om 9.30u. Och, zeggen ze, we zijn nu zo vroeg dat we de bus van 9.30u ook wel kunnen nemen. Wij moesten de koffers nog even halen, dus zouden ze straks wel weer tegenkomen..... Toen we met de koffers de bocht omkwamen, reed de oude rode stadsbus nét weg, om 100M verderop weer te stoppen. Wij snelwandelend er achteraan. Nee, zegt de chauffeur na het tonen van het plaatsbewijs, jullie moeten hier om de hoek bij het kantoor van Panthip zijn. En ja hoor, dat bleek het juiste opstapadres te zijn. De 9-persoons mini-van bleek al klaar te staan en na het inpakken van de bagage én de passagiers verlieten we Surat Thani.
Na een kleine 2 uur stopten we bij het Khao Sok bustation. Het centrum van Khao Sok bleek nog een ruim half uur lopen (mét koffer...). Iets later komt er een pickup met dakje en banken de bocht om. Voor TB 0.50 per persoon breng ik jullie naar het centrum zegt de dame. Dat doen we, zeggen de Franse- en Achterhoekse medepassagiers. Omdat wij naar Khao Sok Green Valley Resort moesten, was het ritje voor ons gratis... Iets later worden wij mét koffers gedropt bij de receptie van het resort en nog iets later hebben we de sleutels van ons in het groen verstopte huisje. Na de lunch het dorpje maar eens verkend, eerst naar links en daarna naar rechts. Vervolgens bij ons resort meteen maar een boottocht op het enorme Ratchaprapha stuwmeer geboekt voor de volgende dag.
Zaterdag opnieuw de bus in voor een rit van ruim 1,5uur naar de opstapplaats. Hier aangekomen bleek nog eens duidelijk hoe toeristisch Thailand is. Ontelbare busjes spuugde ontelbare toeristen uit die ook een boottocht gingen maken. Wij werden ingedeeld bij een gids die gelukkig goed herkenbaar was aan z'n gele hoofdband en geitensik. Follow the geit, ehhhh guide! Tussen de massa mensen eerst bij twee verschillende loketjes twee verschillende tickets kopen voor toegang tot het natuurpark... Waarom zou je het eenvoudig maken. Dan achter de gids aan en met 'onze' groep van 20 man de boot op. Achterin de boot nog meer Nederlanders, een jonger stel uit Den Ham en ervaren Thailand reizigers uit Rotterdam. Met een sneltreinvaart schoten we iets later over het meer en stopten af en toe voor een fotomomentje. Al snel was het tijd voor de lunch, waarvoor we bij zo'n enorm restaurant aanlegden. Het visje smaakte uitstekend. Daarna ging een enkeling zwemmen of kanoën. Later in middag vertrok de boot weer naar het opstappunt en mochten we de bus weer in.
We hadden de smaak van het varen te pakken, dus zondag meteen maar een bamboo-rafting-tour gemaakt. 's Morgens kwam er een bankjes-pickup voor de deur en onderweg stopten we om een Duitse familie met 2 kids op te pikken. Iets later werden we midden in de jungle er uit geknikkerd; die kant op, die kant op. De rivier én de bamboo-dingen waren snel gevonden. We mochten plaatsnemen op een houten stoeltje, waarna onze vaartocht begon. Het uit bamboe-stokken samengebonden 'vaartuig' was blijkmaar meer voor Thaise lichtgewichten gemaakt. Onze 'boot' leek moeite te hebben het hoofd boven water te houden. De tocht door de jungle was echt prachtig, de stilte overweldigend. Na een ruim uur leggen we aan voor een koffiestop. Water werd gekookt in staande bamboestokken en koffie gedronken uit met de hand vervaardigde bamboebekers. De helden konden daarna zwemmen, de échte helden zelfs aan een touw de rivier in slingeren. Daarna het vlot weer op voor een kleine terugtocht, waar we door de stuurman nog werden gewezen op een, in de boom slapende slang. De laatste avond in Khao Sok werkelijk geweldig gegeten bij Nongsaw Thai Food (hadden we die maar eerder ontdekt!
Maandag 4 maart - Woensdag 6 maart - Khao Lak
En alweer de koffers dicht voor de volgende etappe. Onze pick-up stond bijtijds voor de deur om de bus van 11.20u naar Khao Lak niet te missen. De gezellige dame van de heenweg haalde ons ook nu weer op. Zij bleek een vriendin van onze hoteleigenaar te zijn. Nadat zij ons met koffers bij het busstation afzette, nodigde Kannika ons uit om in haar naastgelegen kantoor (Khal Sok Happy Tours 1) de komst van de bus af te wachten. Rond 11.15u komt er hijgend en puffend een oranje-witte stadsbus de heuvel opkruipen. Dát is hem zegt Kannika. Nadat de broer van Quintus, net als z'n bus onze koffers hijgend en puffend onderin de bus had gepropt, verlieten we uitgezwaaid door Kannika Khao Sok. De nogal dikke chauffeur deed z'n best om de bus met een stuurspeling van zo'n 30 cm. op de weg te houden. Gelukkig bereikten we na zo'n 3 uur heelhuids onze bestemming. Medewerker 'staartje' van The Shambhala Khaolak Resort was zo vriendelijk om ons op te pikken bij het busstation. De koffers snel op de kamer geknikkerd en daarna tijd voor een heerlijke lunch aan het strand. Tijdens ons verblijf hier niet meer gedaan dan aan het zwembad liggen en 's avonds naar een van de nabijgelegen restaurantjes wandelen. Héérlijk lui dus!
Donderdag 7 maart - Woensdag 13 maart - Klong Muang
We hadden via 12goasia een mini-van geboekt naar het Krabi Busstation, mét oppikservice bij het hotel. Als dat maar goedkomt.. En ja hoor, om precies 10.15u stopt er een wit busje voor ons hotel. Onze medepassagiers bleken geen spraakzame types te zijn, dus vermaakten we ons met het naar het voorbijschietende landschap te kijken. Het schoot letterlijk voorbij, want deze chauffeur hield van stevig doorrijden. In Phang Nga mochten we een kwartiertje de benen strekken en bij een van de stalletjes een heerlijke ijskoffie gescoord. Daarna de bus weer in voor de rest van de race. Bij het busstation in Krabi geïnformeerd naar de prijs van een taxi naar Klong Muang. Hmmmm, een Grab-meneer bleek het voor de helft te doen. Zo'n 25 minuten later stonden we voor de deur van ons geboekte Vacation House. Snel daarna waren we te vinden op het gezellige terras van Rimlay restaurant. Tijd voor de lunch én een Changetje... Daarna maar eens een flink stuk op het strand gelopen en daarna een ligbedje uitgezocht. De vrijdag een rustdag ingepland.
Zaterdag 9 maart stond er opnieuw een busje voor de deur. We hadden een dagje James Bond eiland geboekt. Dus net zo hard weer richting Phang Nga. Na aankomst bij de Surakul Pier werden we de juiste richting op gedirigeerd en na het in ontvangs nemen van het reddingsvest mochten we aan boord van een 40-longtailboot, met een nog veel grotere motor. Het achterin zitten voor de foto's bleek ook een nadeel te hebben. De motor maakte zoveel herrie, dat ik bijna de hele heenweg naar het bekende James Bond eiland met m'n vingers in de oren heb gezeten. Op het eiland aangekomen, kregen we een uurtje om rond te wandelen en foto's te maken. Daarna met dezelfde snelheid naar een drijvende aanlegsteiger, waar vandaan er kajaktour gemaakt kon worden. Dan opnieuw aan boord (maar dan lekker voorin) naar het dorp-op-palen op het Panyee eiland voor de lunch. Hier stond een zeer uitgebreid en smakelijk buffet klaar. Na de lunch kregen we nog een kwartiertje om een rondje door het dorp te maken. Dat had best langer mogen zijn. Gelukkig nog net de moskee kunnen bereiken voor een foto en toen snel weer terug. Met eenzelfde snelheid voeren we weer terug naar het vertrekpunt en iets later zaten we weer in de bus naar Klong Muang.
Zondag opnieuw een stranddagje en besloten om langer in het gezellige en (nog niet overtoeristische) Klong Muang te blijven, maar dan niet in het nogal simpele Vacation House. Op booking vonden bij het naastgelegen Koh Kwang Beach Resort een kamer met zeezicht. Dus verhuisden we maandagochtend rond 12.00u twee deuren verder. Wát een geweldig plekje! Deze dag dus volop genoten van ons uitzicht op zee.
Dinsdag 12 maart na het ontbijtbuffet op het strand de spullen bij elkaar gegraaid en op naar de longtailboot voor een 3-eilandentocht met schipper Matt. Eerst naar het Hong eiland met z'n mooie uitzichtpunt. Maar ja, daar moet je eerst wel héél veel trappen voor beklimmen. Gelukkig was het maar een graad of 30. Maar de moeite waard, zulke prachtige vergezichten. En dan al die trappen weer af. Beneden gekomen eerst maar een colaatje gedronken en dan de jungle-tour voor beginners gemaakt; een paadje van zo'n 500 M. paralel aan het strand. Toen werd het toch echt tijd om te zwemmen. Daarna maar richting boot voor het vervolg van de eilandentour, maar eerst even aan de andere kant van het Hong eiland een soort laguna binnengevaren en ook daar nog even het water ingeplonsd. Tijd voor eiland 2 waar we ook naar een prachtige baai liepen en een tijdje genoten van het uitzicht. En dan naar het laatste eiland. Hier was het aanzienlijk minder druk en hebben we na het zwemmen heerlijk op de handoek gelegen. Matt kwam als verrassing ons ook nog eens een enorme schaal supervers gesneden ananas én watermeloen brengen. Toen werd het toch écht tijd om terug te varen.
Woendag 13 maart was onze laatste dag in Klong Muang, dus hebben we opnieuw genoten van de uitzichten en gezellig een biertje gedronken met de gezellige Ria en Huub uit Deurne. Donderdag 14 maart hebben we het zolang mogelijk gerekt, maar moesten dan om 12.00u echt onze kamer verlaten. Na een hartelijk afscheid van de Rimlay medewerkers en Nadia in het bijzonder stapten we in de taxi voor een ritje naar Ao Nang. Deze bestemminig leek ons handig ivm met de oppikservice van onze bus naar Surat Thani. Het Aonang All Seasons Beach Resort bleek nét buiten de drukte van Ao Nang te liggen en bovendien over een heerlijk zwembad in de binnentuin te beschikken. Manager, mevrouw Oum, had voor ons een upgrade bedacht naar het gerenoveerde deel van het hotel mét uitzicht op het zwembad. Eerst maar eens even de buurt verkend en wat kleins gegeten en daarna natuurlijk aan het heerlijke zwembad gelegen.
Vrijdag 15 maart. Om 12.00u moesten we onze kamer uit, maar mochten natuurlijk wel bij het zwembad blijven. Na de lunch terug naar het hotel, waar rond 15.00u onze busje voor de deur stond. Héél veel ophaalpassagiers later bleek deze chauffeur ons naar Surat Thani te brengen. Communicatie was niet zijn sterkste punt, althans niet met de toeristen, maar wel zeer luidruchtig en langdurig aan de telefoon praten. Het de hele dag niet eten/drinken viel de man blijkbaar niet goed. Het werd niet de gezelligste rit van deze vakantie. In Surat Thani bleken we niet bij het station, maar ergens in de stad afgezet te worden. De plaatselijke taxichauffeurs spelen hier handig op in en na wat onderhandelen hadden we een pruttelend exemplaar die ons naar het station van Surat Thani bracht. Hier eerst ons voucher ingeruild voor een treinticket, onze koffers betaalbaar gestald en daarna in het dorp wat gegeten. Om de tijd te doden nog even de loopbrug over en bij de rivier een biertje gedronken. Daarna de koffers opgehaald en op het perron de komst van de trein afgewacht. Onze 1e klas wagon bleek zich helemaal aan de voorkant van de trein te bevinden, dus kregen we de aanwijzing om maar vast die kant op te lopen. Na zo'n 300 M zouden we op de juist plek staan. Toen de zéér lange trein het station binnen reed, bleken we goed gegokt te hebben. Onze wagon stopte voor onze neus. De aardige medewerker pakte onze koffers aan en begeleidde ons naar onze coupé, waar de bedden al waren opgemaakt. We hebben nog even een poging gedaan om uit het raam te kijken, maar dat voegde niets toe. Dus maar ons 'mobiele' bed ingedoken. Agnes heeft flinke stukken van de treinreis geslapen, ik heb zo ongeveer elke biels geteld en kwam dus redelijk geradbraakt uit m'n bed. De heerlijke douche maakte veel goed.
Zaterdag 16 maart kwamen we om 8.10u aan in het enorme Bang Sue Grand Station van Bangkok. Overal waren eetstalletjes te vinden, dus zaten we al snel aan ons ontbijt. Buiten kwamen al snel de taxichauffeurs op ons afrennen, maar de ochtendspits bleek de prijzen flink hebben verhoogd. Omdat we geen haast hadden, zijn we lekker met de metro naar het Nasa Bangkok Hotel gereisd. We hadden hier voor het exorbitante bedrag van wel € 18.= een kamer voor een nacht geboekt. Nadat we hier onze koffers hadden afgegeven, zijn we opnieuw op de metro gestapt en op het Sanam Chai station uitgestapt. Halfuurtje later zaten we op het heerlijke terras van Starbucks Tha Maharaj te genieten van een flinke bak ijskoffie én het uitzicht over de rivier. Daarna de hop-on-hop-of boot genomen en met de metro naar de Japanse wijk. Het Lumphini-park bleek gesloten voor publiek, dus gingen we op zoek naar een lunchadres. Agnes had goed reviews gelezen van Aoringo Japanese Curry. Uiteindelijk vonden we dit restaurantje ergens verstopt op de 4e verdieping van een winkelcentrum... De curry was heerlijk. Tja, dan werd het toch echt tijd om terug te gaan naar het hotel. Hier hebben we eerst nog in de compleet ongezellige lobby ons allereerste Chang-biertje van de tap gedronken. Toen de koffers ingepakt en rond 19.00u een poging gedaan om wat te slapen. Om 22.30u vertelde de wekker ons dat het de hoogste tijd was. Dus de lange broek aan (!) en richting de metro gewandeld. Dat was bij dit hotel werkelijk super. Lobby uit, trap af, roltrap op. Klaar. Op het vliegveld de laatste bahtjes opgemaakt aan een sandwich én een colaatje. Op zondag 17 maart vertrok ons toestel om 03.10u richting Dubai.
Dit keer mochten wel wel meteen landen op Dubai, maar werden 'even' ergens in een hoekje geparkeerd. Onze gate bleek niet beschikbaar. Uiteindelijk werden we aan een andere gate in Terminal 3 vastgeknoopt en stonden er in de hal mensen met bordjes voor de aansluitende vluchten te zwaaien. Die kant op, die kant op. Ook dit keer had ik me voorgenomen om niet hard te gaan lopen. Ze wachten maar! In de gate bleek idd nog een lange rij te staan, o.a. een Belgische groep die een rondreis door Vietnam had gemaakt. Toen ze grappend 'we gaan, we gaan' riepen begrepen we meteen dat ze met NRV hadden gereisd én Mao als gids hadden gehad. Net als wij in 2018 en dat bleek te kloppen. Wat een toeval. Onze vlucht vertrok nog redelijk op tijd en om 12.45u landen we op de Polderbaan. Douane ging dankzij de zelfscan zeer vlot en ook de koffers kwamen al snel op de band. Dus Louk gebeld en die stapte in de auto om ons op te halen. Een halfuur later belt Louk: 'Ik sta boven hoor'. Ehhhhhh, ik wacht nog steeds op mijn koffer.... En ja hoor, niet te geloven. Werkelijk de allllllerlaatste koffer die de band opkwam was die van mij. Snel naar boven en Louk was snel gevonden. Op naar Baarn.