Thailand 2026

 
Donderdag 5 maart 2026
Rond half 6 's morgens arriveerden we in Bangkok. Dus snel de 'koelwagen' uit en ontdooien. We waren razendsnel opgewarmd en Agnes kon haar winterjas weer in de koffer stoppen. Nu op dit enorme busstation op zoek naar bus 5, die ons naar Bang Sue Junction kon brengen, maar eerst de uitgang zien te vinden. Iets later stonden we dan tussen enorme rijen Thai die buiten ook op hun bus wachtten. Steeds kwamen er bussen voorbij, maar niet bus 5. Na een halfuurtje komt toch ineens onze bus aanrijden. De omschrijving bus is misschien wat veel voor dit prehistorische apparaat, maar ja, we waren in ieder geval weer onderweg. De chauffeur had waarschijnlijk z'n rijlessen gevolgd bij Max Verstappen en reed met een razend tempo door de stad. De route van bus 5 was sinds vorig jaar blijkbaar omgegooid, want waren we vorig jaar binnen 10 minuten bij Bang Sue, nu hebben we wel 30 minuten in de bus gezeten, enigzins in de rats of we wel op de juiste plek zouden uitkomen. De conducteur stelde ons gerust. En ja hoor, precies voor de deur van station Bang Sue Junction stapten we uit. Ook hier was het vinden van de ingang even lastig en wurmden we ons via de vele eetstalletje, die al open waren op dit tijdstip, richting het perron. We zochten een bankje en het wachten kon beginnen. Agnes wandelde intussen naar het nieuwe, enorme station aan de overkant om wat dingen voor het ontbijt te kopen. Na de overheerlijke koffie én het broodje konden we er weer tegen. Om klokslag 8.00u opende het loket en kochten we twee kaartjes voor trein 261 naar Hua Hin. Iets later dan gepland verscheen het puffende boemeltje. We hadden een instapstrategie bedacht, die prima uitpakte. Dus zaten we beiden op een plekje aan het open raam. De vier uur lange reis kon beginnen. Net als twee jaar geleden vloog de reis voorbij, omdat er zoveel te zien én beleven is. Maar ja, het ging blijkbaar iets té vlot, want in Cha-am stopte de trein 30 minuten, zonder enige mededeling. In Nong Kae (buitenwijk van Hua Hin) stapten we uit en vonden aan de hoofdstraat een restaurantje voor de lunch. Daarna met een Grab naar ons hotel BC Summer Beach in Pranburi. Na een hartelijke ontvangst door Ploy kregen we de sleutel van kamer 101 en lagen al heel snel aan het zwembad. En dan aan het einde van de middag eindelijk weer eens een biertje op het terras van onze kamer. Maar dan wordt het tijd voor een bezoek aan restaurant Ox voor de allereerste superlekkere garnalen. Bij het hotel een poging gedaan om nog even uit te kijken over zee, maar de ogen weigerden nog mee te werken en vielen dicht. Dus bijtijds naar ons héérlijke bed.

Vrijdag 6 maart 2026
Na een erg lange nacht zaten we om precies 9.00u in de voortuin van het hotel te genieten van het overheerlijke en zeer uitgebreide ontbijt, met uitzicht op zee en natuurlijk een lekker zeebriesje. Vandaag hadden we besloten helemaal niets te doen en bij te komen aan het zwembad. Het uitzicht op zee en de voorbijpruttelende scooters waren inspannend genoeg. En dan komt er om 12.00u ook nog een meneer het zwembad schoonmaken. Het werd bijna teveel... Als lunch hebben we de schaaltjes met vers fruit, die we over hielden van het ontbijt, opgegeten en deze aangevuld met een vers fruitsapje. Het moet niet gekker worden. Aan het einde van de dag werd het drukker op straat. De inwoners van het vissersdorpje starten dan hun tweewielers en rijden op de boulevard heen en weer om te zien, maar vooral om gezien te worden. Ook stopte er precies voor onze deur een auto en een oudere man stapt uit, installeert z'n tafel en stoeltje in de schaduw van het monument en gaat daar heerlijk zitten eten. Verderop zittten hele families aan het strand, terwijl hun kinderen pootjebaadden in het ondiepe water. 's Avonds maar weer op de fiets naar Ox.

Zaterdag 7 maart 2026
Het was weer zover. Vandaag werd onze scooter gebracht. Zoals gebruikelijk niet op tijd en helaas niet het nieuwe model van vorig jaar. Voor de zekerheid even alle krassen rondom gefotografeerd. Eerst maar eens naar het vissershaventje van Pranburi en daarna de kustweg op, langs alle baaien. In de eerste baai gestopt bij een lokaal vissersdorpje, waar de verse vis op bestelling ter plekke door de vissers werd bereid. De vele Thaise bezoekers lieten het zich goed smaken. Bij de volgende baai was een ParaMoto bezig met z'n stunts. Daar moest ik natuurlijk even foto's van maken. Op gegeven moment land de ParaMoto voor ons op het strand om even kennis te maken. Rob Condella bleek een Amerikaan die tijdens zijn rondreis door Thailand al op heel veel plekken gevlogen had. Natuurlijk gegevens uitgewisseld om hem de foto's te kunnen sturen. Aan het einde van de derde baai, op zo'n 20 km. van ons hotel bij een strandtent heerlijk gegeten. Agnes een Pad Thai en ik natuurlijk de garnalen. Langzaam pruttelend reden we weer terug naar Pranburi. 

Zondag 8 maart 2026
Vandaag vanzelfsprekend weer op pad met de scooter. Dit keer naar het Bueng Bua natuurpark. Een lange, maar mooie route door het binnenland. Je ziet zoveel als je met de tweewieler onderweg bent. Zoals een voetbalveld, waar geen gras meer groeide en twee teams van jeugdige spelertjes bezig was om in de pufhitte een voetbalwedstrijd te spelen. De familie en supporters waren zo verstandig om het aanmoedigen vanaf een schaduwrijk plekje te doen. Een stuk verderop moesten we een stuk snelweg nummer 4 volgen. Gelukkig gaven collega scooterrijders het voorbeeld; gewoon op de vluchtstrook rijden. Maar ja, dan moet je ook nog eens uitkijken voor tweewielers die je op jouw weghelft tegemoet komen. Gelukkig konden we na een kilometer of 10 de snelweg weer verlaten. Al was de juiste afslag nog even zoeken, want borden naar het natuurpark staan er niet. Maar google maps hielp ons. Aangekomen bij het natuurpark moesten we eerst tickets kopen, ook voor de scooter 20 baht! Daarna in de pufhitte de lange steiger opgewandeld. Om de paar honderd meter was er een vogelkijkhut met bankjes. In de eerste hut die we binnenstapten ontmoetten we een vrouw uit Bhutan, die tijdelijk in Bangkok woonde en een familieuitstapje maakte en het, net als wij, reuze leuk vond om even te kletsen. We hadden al verwacht dat er op dit moment van de dag niet heel veel vogels te spotten zouden zijn, en dat klopte. Wel veel geluiden in de begroeiing, maar bijna niets te zien. Op de terugweg naar Pranburi moesten we verschillende keren wachten tot er kuddes koeien, die begeleid werden door de boer op z'n bromfiets, eindelijk van de weg af gingen. In het dorp voor ons hotel nog even een ijskoude cappuccino gedronken en daarna bij het hotel snel de zee ingedoken en nog even bijgekomen op een ligbedje bij het zwembad, terwijl buurman van kamer 102 bezig was de buitenverlichting van het hotel te repareren. Er is hier altijd wat te beleven. 's Avonds natuurlijk heel luxe met de scooter naar Ox.

Maandag 9 maart 2026
Precies om 9.00u zaten we weer op onze vaste plek te ontbijten. Hierna de scooter gestart en op weg gegaan naar Hua Hin. Hier hoorde alweer en stuk over de snelweg 4 bij, maar daar gingen we de eerste afslag in Hua Hin natuurlijk weer af. In Hua Hin is het druk, héél druk. Eerst maar even naar de pier gereden, met ernaast het kleine vissershaventje, om wat foto's te maken. Omdat het zo warm was bij de plaatselijke Amazon een heerlijke ijscappuccino gedronken en toen een stuk naar het strand gewandeld door een straatje, dat werkelijk afgeladen vol stond met verkoopstalletjes. Ook op het strand staan de parasols letterlijk tegen elkaar. Vreselijk. En dan staan er ook nog een stuk of wat afgepeigerde paardjes, waar je als toerist mee over het strand kan rijden. Triest. Met de scooter zijjn we nog even kris-kras door de straatjes van Hua Hin gereden en beseften hoe blij we zijn met ons nauwelijks toeristische Pranburi. Dan naar de enorme shoppingmall Market Village Hua Hin om rond te wandelen en af te koelen. Voor 2-wielers is hier een enorme parkeerkelder, die werkelijk bomvol stond met scooters. Wij hadden geluk en vonden nog een plekje. Op de benedenverdieping bijna alleen maar restaurants, wat niet zo gek is, want de Thai eet bijna de hele dag door.  We zagen zelfs houtskoolkoekjes.... Op de bovenverdieping heel veel sport- en kledingwinkels en andere zaken. In een van de sportwinkels vond ik precies de badslippers die ik zocht én ook nog in de juiste maat. Verderop een kledingwinkeltje met afgeprijsde felgekleurde korte broeken. Na het passen ging ik met een knalgeel exemplaar de deur uit. Via een prachtige route door het achterland reden we terug naar Pranburi. Onderweg kochten we voor een heuse 5 baht nog een flesje koud water. Het ligbedje riep al op grote afstand, maar het rondje zwemmen in de zee sloegen we vandaag even over. Door een overmatige planktonbloei kleurde de zee bijna lichtgevend groen, dus hielden we het vandaag bij het zwembad. Omdag alle restaurants in Pranburi om 18.00u sluiten, besloten we toch maar weer naar Ox te gaan.

Dinsdag 10 maart 2026
De scooter maar weer gestart voor een rit door het mooie achterland, maar dit keer naar de Pranburi dam met een enorm stuwmeer. Het landschap werd met z'n vele palmboombossen en akkerbouw steeds mooier. De dam zelf was niet heel boeiend en nadat we even in de schaduw bij de pompinstallatie hadden uitgekeken over het stuwmeer, reden we via een andere route terug naar Pranburi. Onderweg even op google maps gekeken bij zo'n typisch Thais supermarktje, waar ze van alles verkopen. Deze bleek zelfs zo'n ouderwetse handpomp voor benzine te hebben, dus kochten we bij oma 2 litertjes voor onze scoooter. Na flink zoeken en hulp van google maps kwamen we uiteindelijk weer aan bij ons hotel. Snel naar het zwembad dus. We hadden beiden even geen zin in garnalen, dus reden we naar de avondmarkt, die een stuk verderop in de straat was opgebouwd. Bijna een kilometer aan stalletjes, waar eten wordt bereid en verkocht. Bij één van de stalletjes zagen de sateetjes en erg lekker uit. We kochten 6 stokjes én een zak kroepoek en aten deze, net als de vele Thai, aan overkant op. De sateetjes smaakten naar meer, dus haalden we er nog 4 bij. Iets later komt de eigenaresse van het stalletje nog 1 stokje brengen. Was 10 + 1 gratis. Intussen konden we ook nog eens luisteren naar een Thaise dame die een poging deed om te zingen. Vrees dat er bij de Voice geen stoel voor haar was gedraaid. Aan ons vaste tafeltje bij het hotel nog even bijgekomen van de vele indrukken.

Woensdag 11 maart 2026
Omdat de dag nogal warm begon, besloten we 's ochtends maar aan het zwembad te gaan liggen. Rond de middag ons dagelijkse fruithapje naar binnen gewerkt en op de scooter gestapt voor een bezoek aan Pranburi (de binnenland versie). Er zou een walkinstreet mét markt zijn, maar we kwamen er later achter dat die pas om 16.00u zou beginnen. Na een bezoek aan het plaatselijke station in typisch Thaise kleuren reden we door naar de eerder gevonden massagesalon. En ja hoor, na wat zoeken stonden we ineens voor de deur. Wát, helemaal volgeboekt! Dus maakten we meteen een afspraak voo morgenochtend. Op de terugweg bezochten we nog een lokale overdekte markt en namen daar meteen maar zo'n overheerlijke koude banandensmoothie, waar je pijn in je hoofd van krijgt. Via een mooie route terug naar het hotel en nog even gestopt bij de vissershaven in Pranburi. Het blijft een wonder dat ze met deze bootjes vis kunnen vangen. Vandaag nog wel even in zee kunnen zwemmen en een heerlijk tukje gedaan bij het zwembad. 's Avonds maar weer van die overheerlijke stokjes op de markt gehaald, maar door de 10 grote druppels regen hebben we deze veilig op ons balkon opgegeten.